Ανόμες σιτηροδότες και δείκτες θέσεων: Κίνδυνος για αγριόγατα και οφρίδες της Κύπρου

Κυνηγοί στην Κύπρο φτάνουν στο σημείο να στήνουν παράνομες σιτηροδότες και να μαρκάρουν θέσεις κυνήγιου μέρες νωρίτερα, πρακτικές που — σύμφωνα με τις αρχές — βλάπτουν ακριβώς τη fauna που υποτίθενται ότι ελκούν. Μια μέθοδος απλοποιείται στη σπορά τροφίμων όπως σίταρο, καλαμπόκι, βίκος, φασόλια και φιστίκια στο ανοιχτό χωράφι, στόχος οι ξυλοπεριστέρια την τρέχουσα περίοδο κυνήγιου. Άλλη μια τακτική: οι κυνηγοί δένουν ξύλινες παλέτες και άλλα υλικά στα δέντρα για να «κλειδώσουν» μια θέση, χωρίς να είναι παρόντες. Όποιος έρθει μετά και αγνοήσει τους δείκτες ρισκάρει σύρραξη· όσοι τους βάλανε θεωρούν το μέρος δικό τους και ζητούν τους υπόλοιπους να φύγουν.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες ειδοποίησαν την Ομοσπονδία Κυνηγίου & Διαφύλαξης Άγριας Ζωής ότι θα αφαιρέσουν και θα καταστρέψουν τόσο τα υλικά σήμανσης όσο και τους σιτηροδότες. Οι νόμιμες κυνηγοί μιλούν για «αηδία κυνήγι» που λυγίζει την εικόνα της κοινότητας και προκαλεί σοβαρές τριχοειδείς καταστάσεις — σύρραξεις, φωνασμούς, διαμάχες — μεταξύ εκείνων που στέκουν θέσεις ή βάζουν σιτηροδότες και εκείνων που αντιδρούν, υπενθυμίζοντας ότι η παραδοσιακή ηθική του κυνήγιου βασιζόταν στην ίση ευκαιρία, όχι στην παράνομη κατοχή δημόσιου εδάφους και την παγίδα ζώων που έχουν γίνει ήπια.

Ο μιλητής της Υπηρεσίας Κυνηγίου και Fauna, Πέτρος Αναγιώτου, είναι σαφής: το νερό ωφελεί, οι σιτηροδότες φέρνουν σοβαρούς κινδύνους. Οι αρχές τους εντοπίζουν, τους παρακολουθούν, τους καταστρέφουν. Και προειδοποιεί: όσοι τους χρησιμοποιούν δεν καταλαβαίνουν την ζημιά — ο βραχυπρόθεσμος κέρδος στην κυνηγετική απόδοση πληρώνεται με μακροπρόθεσμο κόστος για τον ίδιο τον είδος, γιατί η συγκέντρωση ζώων σε ένα σημείο αναιρεί την φυσική τους διασπορά.

Βιολογικά, οι τεχνητές τόποι τρέφωσης λειτουργούν ως οικολογικές παγίδες με σοβαρές επιδημιολογικές συνέπειες. Στη φύση, τα ζώα διασκορπίζονται ψάχνοντας φαγητό, περιορίζοντας ριζικά την επαφή μεταξύ διαφορετικών ατόμων και ειδών. Η παράφυση συμφόρτωση πουλιών, κτενών και υποκαταστίβων σε στενό χώρο φέρνει σοβαρά προβλήματα υγείας. Τα ζώα προσαρμόζουν τη διατροφή τους στον καιρό· όταν τρέφονται με τρόφιμα που δεν ταιριάζουν στις συνθήκες, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι θάνατος.

Αγριόγατα και οφρίδες πληγώνουν άμεσα. Η απότομη κατανάλωση υδατανθράκων — σίταρο, καλαμπόκι — προκαλεί στομαχική ακίδωση στους υποκαταστίβους, καταστρέφοντας τη μικροφλώρα του εντερικού τους συστήματος, σχεδόν πάντα θανάσιμη. Ο σιταρός που μένει εκτεθειμένος στη ζέστη και την υγρασία αναπτύσσει επικίνδυνα, καρκινογόνιμες αφλατοξίνες. Τα ζώα χάνουν τους άγριους τους ινστικτούς, ενώ οι σιτηροδότες ελκούν και λύκους, των οποίων η αναγκαία φοβικότητα απέναντι στον άνθρωπο μειώνεται, υπονομεύοντας τον φυσικό τους ρόλο ρυθμιστών του οικοσυστήματος.

Πρόταση μετατόπισης της περιόδου κυνήγιου ξεσπά διαφορές. Το Δάσος προετοιμάζει πρόταση να μεταβεί η έναρξη από τον Αύγουστο στον Σεπτέμβριο, η Υπηρεσία Κυνηγίου λέει ότι θα την εξετάσει. Το καλοκαίρι ξεκίνησε στις 23 Αυγούστου 2026, με καύσωνες, κόκκινα ειδοποιήσεις για πυρκαγιές και οξύ διαφωνία μεταξύ των φορέων. Στο επίκεντρο: το σχέδιο του Δάσους να προτείνει στο Υπουργείο Εσωτερικών μετατόπιση στην αρχή ή στη μέση Σεπτεμβρίου λόγο καιρικών συνθηκών — πρόταση που έφερε άμεση αντίδραση από την Υπηρεσία Κυνηγίου και την Ομοσπονδία.

Το Δάσος θα καταθέσει την πρόταση το συντομότερο δυνατό, στοχοποιώντας απόφαση πριν το επόμενο καλοκαίρι. Το κύριο επιχείρημα: οι ακραίες καιρικές συνθήκες τον Αύγουστο. Ένας εκπρόσωπος του τμήματος εξηγεί ότι το προσωπικό, ήδη σε ετοιμότητα λόγω κόκκινων προειδοποιήσεων, πρέπει να αναπτύξει επιπλέον δυνάμεις στα δάση για την παρακολούθηση κυνηγών. Προστίθεται ο κίνδυνος βλάβης στο οικοσύστημα, όπως έδειξαν μεγάλοι πυρκαγιές του παρελθόντος που εξέφλεξαν θήρα και biotopes.

Η Υπηρεσία Κυνηγίου εκφράζει ενοχλητικότητα για τον τρόπο που βγήκε στο φως το θέμα — μάθε από τα μέσα ενημέρωσης, όχι επίσημο κανάλι. Ο Αναγιώτου υπογραμμίζει: η καθορισμός της έναρξης κυνήγιου είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της Υπηρεσίας, όχι του Δάσους. Σημειώνει ότι η παρουσία περιστερών 18.000 κυνηγών στα βουνά λειτουργεί ως αποτρεπτικό παράγονα και βοηθά στην πρώιμη ανίχνευση πυρκαγιών, και επιβεβαιώνει την πρόθεση εξέτασης της γραπτής πρότασης μόλις υποβληθεί επίσημα.

Σύμφωνα με την Υπηρεσία, νομοθεσία του 2003 για την Προστασία και Διαχείριση Αργυροπετεινών και Θήρας απαγορεύει στο Υπουργικό Συμβούλιο να ορίσει περιόδο κυνήγιου μεταξύ 1 Μαρτίου και 15 Αυγούστου κάθε χρόνο.

Η Ομοσπονδία Κυνηγίου & Διαφύλαξης Άγριας Ζωής απορρίπτει κάθε σύνδεση με τις πυρκαγιές. Λέει ότι οι κυνηγοί είναι συχνά οι πρώτοι που αντιδρούν στις καταστροφικές φωτιές, προστατεύοντας biotopes και ρισκάροντας οι ίδιοι. Δεν υπάρχει απόδειξη ότι κυνηγοί προκαλούν πυρκαγιές, αναφέρει στατιστικά του ίδιου του Δάσους: το 1,5% των πυρκαγιών οφείλεται στο κυνήγι. Η Ομοσπονδία υποστηρίζει τις πυροσβεστικές προσπάθειες με περισσότερες από 40 εθελοντικές οχήματα και καλεί το Δάσος να φέρει τεκμηριωμένα στοιχεία για τέτοια σύνδεση πριν από οποιοδήποτε διάλογο.